June 2, 2017

12. கருடனும் இந்திரனும்

தேவர்களைத் துவம்சம் செய்து, அமிர்தத்தைக் கவர்ந்தபோதும் அதைக் குடிக்க விரும்பாதவனாக, சற்றேனும் சோர்வின்றி, கதிரவன் ஒளியை மறைத்தவனாக கருடன் ஆகாயத்தில் தொடர்ந்து பறந்தான். அப்போது வானத்தில் அவனை சந்தித்த விஷ்ணு, அவனது தன்னலமற்ற செய்கையை கண்டு மகிழ்ந்தவராக, “அனைவருக்கும் வரம் கொடுக்கும் கடவுள் நானே. உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும் என்பதைக் கேள்” என்றார். “நான் எப்போதும் தங்களைவிட உயரத்தில் இருக்க விரும்புகிறேன்” என்ற கருடன் மேலும் தொடர்ந்து, “நான் அமிர்தம் இன்றியே அழிவற்றவனாக, மூப்படையாதவனாக இருக்க விரும்புகிறேன்” என்றான். அவ்வாறே கருடன் விரும்பிய வரத்தை அவனுக்குக் கொடுத்தார் விஷ்ணு. அதைப் பெற்று மகிழ்ந்த கருடன், “நானும் தங்களுக்கு ஒரு வரம் தர விரும்புகிறேன்” என்றான். ஆற்றல் மிகுந்த கருடனே எப்போதும் தனக்குரிய வாகனமாக வேண்டும் என்று வரம் பெற்ற விஷ்ணு கருடனை தன்னுடைய கொடிமரத்தின் மீதிருக்கச் செய்து, “கருடனே! இப்போது நீ என்னைவிட எப்போதும் உயரத்தில் இருப்பாய்” என்று வாழ்த்தினார். கருடனும் அதைக் கேட்டு மகிழ்ந்தான்.

தேவர்களின் பகைவனாக கருடன் அமிர்தத்துடன் தொடர்ந்து ஆகாயத்தில் பறந்த போது, இந்திரன் தன்னுடைய வஜ்ராயுதத்தால் கருடனைத் தாக்கினான். அவ்வாறு தாக்கப்பட்ட கருடன் இகழ்ச்சியாக அதேசமயம் இனிமையான குரலில், “வஜ்ராயுதம் எந்த ரிஷியின் எலும்புகளால் உருவாக்கப்பட்டதோ அந்த ரிஷிக்கு நான் மரியாதை செய்கிறேன். இந்திரனே! நான் உன்னுடைய வஜ்ராயுதத்தையும் உன்னையும் கூட மதிக்கிறேன். நான் என்னுடைய ஒரு இறகை விட்டாலும் நீ அதன் மறுமுனையை ஒருபோதும் காணமுடியாது. உன்னுடைய வஜ்ராயுதம் என்னைத் தாக்கியபோது நான் சிறதளவு வலியையும் உணரவில்லை” என்றான் கருடன். கருடனின் அழகிய, முடிவற்று நீண்ட இறகைக் கண்டு அனைத்துயிர்களும் வியப்பெய்தி, “இனி இந்தப் பறவையை அனைவரும் சுபர்ணன் என்றழைக்கட்டும்” என்றனர். அதைக் கண்ட ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரன் வியப்படைந்து, இந்தப் பறவை அனைத்திலும் ஒப்பற்றது என்ற முடிவுக்கு வந்தான். எனவே கருடனிடம், “பறவைகளில் மேலானவனே! நான் உன்னுடைய ஒப்புவமையற்ற பலத்தின் எல்லையை அறிய விரும்புகிறேன். நான் உன்னுடைய நிரந்தர நண்பனாக இருக்கவும் ஆசைப்படுகிறேன்” என்றான்.

“இந்திரனே! நீ விரும்பியபடியே நமக்குள் நட்பு நிலவட்டும். எனது ஆற்றல் அளவற்றது; தாங்கவொண்ணாதது. கற்றறிந்தவர்கள், தங்களது ஆற்றலையும், குணங்களையும் குறித்துத் தற்பெருமை பேசமாட்டார்கள். இப்போது நாம் நண்பர்களானதாலும் நீ கேட்டுக்கொண்டதாலும், காரணமற்ற சுயதம்பட்டம் அழகல்ல என்ற போதும் நான் சொல்கிறேன். இந்திரனே! என்னுடைய ஒற்றை இறகால், இந்தப் பரந்த உலகத்தை அதனுடைய மலைகளோடும், காடுகளோடும், கடல்களுடனும், உன்னையும் சேர்த்து அனைத்து உலகங்களையும், அதிலுள்ள அசையும் அசையாத அனைத்தோடும், சிறிதும் சோர்வின்றி என்னால் சுமக்க முடியும். இதுவே என்னுடைய மேலான ஆற்றல் என்றுணர்” என்றான் கருடன்.

இவ்வாறு கருடன் சொன்ன பிறகு, கடவுளர்களின் அரசனும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவனுமான இந்திரன், “இப்போது என்னுடைய அழிவற்ற மேலான நட்பை ஏற்றுக்கொள். உனக்கு அமிர்தம் தேவையில்லை எனில் தயவுசெய்து அதை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்துவிடு. நீ யாரிடம் அதைத் தருகிறாயோ அவர்கள் எங்களை வெல்வதற்காகவே அதைப் பயன்படுத்துவார்கள்” என்றான். “நான் காரணம் கருதியே இந்த அமிர்தத்தை எடுத்துச் செல்கிறேன். நான் அருந்துவதற்காக அமிர்தத்தை யாரிடமும் தரமாட்டேன். ஆயிரம் கண்கொண்ட இறைவனே! மூவுலகையும் ஆள்பவனே! நான் இந்த அமிர்தத்தைக் கீழே வைத்ததும் நீ உடனடியாக திரும்ப எடுத்துக்கொண்டு வந்துவிடு” என்றான்.

“உன்னுடைய வார்த்தைகள் என்னை மகிழ்விக்கின்றன. பறவைகளிற் சிறந்தவனே! என்னிடமிருந்து நீ விரும்பும் எந்த வரத்தையும் கேட்கலாம்” என்றான் இந்திரன். இந்திரன் இவ்வாறு சொன்னதும், கத்ருவின் மகன்களையும், தனது தாயின் அடிமைத்தனத்தையும் நினைவு கொண்ட கருடன், “இந்திரனே! நான் எதை விரும்புகிறேனோ அதைச் செய்வதற்கான ஆற்றல் கொண்டிருக்கிறேன். இருந்தும் நான் உன்னிடம் மண்டியிட்டுக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். அந்த வலிமையுடைய நாகங்கள் எனக்கு உணவாகட்டும்” என்றான். அசுரர்களின் பகைவனான இந்திரன் அதற்குச் சம்மதித்து, “நீ அமிர்தத்தைக் கீழே வைத்ததும் நான் அதை எடுத்துக்கொள்கிறேன்” என்றான்.

இந்திரனிடம் விடைபெற்று, அளவற்ற வேகத்துடன் கருடன் தன் தாயிடம் வந்துசேர்ந்தான். கத்ருவின் குழந்தைகளான நாகங்களிடம் மகிழ்ச்சியுடன், “உங்களுக்காக நான் அமிர்தத்தைக் கொண்டு வந்து விட்டேன். உங்களுக்காக நான் அதை இந்தப் புல் தரையில் வைக்கிறேன். குளித்து முடித்து சடங்குகளால் சுத்தமாகி அதன் பிறகு அமிர்தத்தைப் பருகுங்கள். எனவே நீங்கள் சொல்லியபடி உடனடியாக என்னுடைய தாயை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்” என்றான் கருடன். அதை ஒப்புக்கொண்ட நாகங்கள் நீராடுவதற்காகச் சென்றன. காத்திருந்த இந்திரன் அமிர்தத்தை எடுத்துக்கொண்டு தேவலோகம் சென்றான். குளித்து முடித்து, பிரார்த்தனையாலும் சடங்குகளாலும் தங்களைத் தூய்மை செய்துகொண்ட நாகங்கள் மகிழ்வோடு அமிர்தம் வைக்கப்பட்ட இடத்திற்கு அதை அருந்தச் சென்றன. அங்கே சென்றதும் நாகங்கள் தாங்கள் ஏமாற்றப் பட்டதை அறிந்தன. அவைகள் அமிர்தம் வைக்கப்பட்டிருந்த தர்ப்பை புல்லை நக்கின. அவ்வாறு செய்தமையால் நாகங்களின் நாக்கு கவையைப் போல இரண்டாகப் பிளவுபட்டது. அமிர்தத்தோடு தொடர்பு கொண்டதால் அன்றிலிருந்து தர்ப்பைகள் புனிதமானவையாக ஆயின.

அதன் பிறகு கருடன் தனது தாயுடன் அந்தக் கானகத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தான். நாகங்களைச் சாப்பிடுவதன் மூலமாக அவன் வினதையை மகிழ வைத்தான்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...