August 5, 2016

The Passion of Joan of Arc (1928): கருப்பு-வெள்ளையில் ஒரு மௌன காவியம்!


சமீபமாக நான் வாசிப்பு எதிலும் ஈடுபடவில்லை எனினும் பல உலக சினிமாக்களைக் கண்டு களித்தேன். அவற்றில் The Passion of Joan of Arc (1928), 12 Angry Men (1957), The Bicycle Thief (1948), Seven Samurai (1954), Schindler's List (1993), The Artist (2011), Citizen Kane (1941), Apocalypse Now (1979), The Diary Of Anne Frank (1959), The Great Escape (1963), Life of Pi (2012), Shame (1968) ஆகியவை முக்கியமான திரைப்படங்கள். இவற்றில் நான் முதல் முறையாகப் பார்த்தவையும் உண்டு. ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை பார்த்த படங்களும் உண்டு. இன்னும் (தற்போதைக்கு!) பார்க்க வேண்டியவை என ஒரு நீண்ட பட்டியல் இருக்கிறது. அவற்றில் முக்கியமானவை Casablanca (1942), The Third Man (1949), Singin' In The Rain (1952), Raging Bull (1980), Lawrence of Arabia (1962), Children Of Heaven (1997), Vertigo (1958), The seventh Seal (1957) ஆகியன.  இவற்றிலும் ஏற்கனவே பார்த்த திரைப்படங்களும் இருக்கின்றன. இந்தப் பதிவில் என்னை மிகவும் பாதித்த The Passion of Joan of Arc என்ற படத்தைப் பற்றியே பேசப்போகிறேன்.

இன்று நாம் காணும் இத்திரைப்படம் நம்மை வந்தடைந்த வரலாறு அதிசயமானது. தொலைந்துபோன பொக்கிஷம் திரும்பக் கிடைத்தால் எப்படியான உணர்வு நமக்குக் கிட்டுமோ, அத்தகைய உணர்வே இத்திரைப்படம் நமக்குக் கிடைத்த வரலாற்றை அறிகையில் ஏற்படுகிறது. Carl.Th.Dreyer என்பவரால் 1927 வருடம் எடுக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் 1928-ல் வெளியானது. இத்திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்னே, இதன் அசல் பிரதி தீக்கிரையாகிவிட்டது. துரதிருஷ்டவசமாக இதன் இரண்டாவது பிரதியும் அதே தீயில் எரிந்துபோனது! எனவே இத்திரைப்படம் வெளியான 50 வருடங்களாக இதன் ஒழுங்கற்ற பிரதிகளையே பலரும் பார்க்கும் வண்ணம் நேர்ந்தது. ஆயினும் 1981-ல் அதிசயிக்கத்தக்க விதமாக இதன் அசல் பிரதி ஒன்று Norwegian mental Institute-ன் கழிப்பறை ஒன்றில் கிடைத்தது! தற்போது அனைவரும் காண்பது, அதன் ஒழுங்குபடுத்தி தெளிவுபடுத்தப்பட்ட (Resorted) பிரதியேயாகும்.

இத்திரைப்படத்தைப் பார்க்கும் அனைவரும், அதைப் பார்த்து முடித்ததும் நிலைகுலைந்து போவார்கள் என்பது நிச்சயம். நான் முதன் முதலாக இத்திரைப்படத்தைப் பார்த்த போது உறைந்து போனேன்! வன்முறையின் உச்சத்தை மௌன மொழியில் பேசும் ஓர் அற்புதம் இத்திரைப்படம். இன்று இதைவிடவும் அற்புதமாக திரைப்படம் எடுக்க எத்தனையோ சாதனங்கள் உள்ளன. ஆனால் 90 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அதன் சாத்தியம் என்ன என்று யோசித்தால் மலைப்பு தட்டுகிறது! அதுவும் எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு நகரத்தின் ஒரு பகுதியை செட் போட்டு நிர்மானித்திருப்பது வியக்கவைக்கிறது. ஒரு மௌன மொழி திரைப்படத்திற்கு இத்தனை மெனக்கெடல் என்பது மொழி திரைப்படத்திற்கு அத்தனை முக்கியமல்ல என்பதையே காட்டுகிறது.


ஜோனாக நடித்த Renee Falconetti-யின் முகபாவங்கள் வெளிப்படும் தருணங்கள் அற்புதமானவை. 'Human face as a window on the content of the soul' என்று Dreyer குறிப்பிடுவது எத்தனை சத்தியமான உண்மை என்பதை இத்திரைப்படத்தை காண்கையில் புரிந்துகொள்ள முடியும். திரைப்படத்தின் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் முகபாவங்கள் மூலமாகவே காட்சிகளின் தீவிரத்தை கண் முன்னே தத்ரூபமாக நிகழ்த்திக் காட்டுகிறார் இயக்குனர். மொழியைவிட மௌனம் எத்தனை சக்தி வாய்ந்த ஆயுதம் என்பதை நாம் உணரும் தருணங்கள்தாம் இத்திரைப்படம். படத்தைப் பார்த்து முடித்ததும் ஒலியற்ற பேரமைதி ஒன்று உள்ளத்தில் சதா ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது!


ஜோனுக்கும் நீதிபதிகளுக்கும் நடைபெற்ற உரையாடல்கள் வரலாற்றின் பக்கங்களில் துல்லியமாக பதியப்பட்டுள்ளன. அவற்றை இத்திரைப்படத்தின் வாயிலாக அறிகையில் நம் உள்ளம் கொதிக்கிறது; இரத்தம் சூடாகிறது. நிர்க்கதியாக நிற்கும் 19 வயதுப் பெண்ணின் முன்னே கிழட்டுப் பூனைகள் தங்கள் சமார்த்தியத்தையும், விகாரத்தையும் காட்டுவது நம்மை அதிர்ச்சியில் உறைய வைக்கிறது. பார்வை, சொல், செயல் என்ற மூன்றினாலும் ஜோனை அவர்கள் ஏளனப்படுத்துவதைக் காண்கையில், கௌரவர்கள் அவையில் பாஞ்சாலிக்கு ஏற்பட்ட நிலையே நினைவில் எழுகிறது. பாஞ்சாலியைக் காப்பற்ற கண்ணன் வந்தான் ஆனால் ஜோனைக் காப்பாற்ற யாரும் முன்வரவில்லை என்பது நம்மை தாங்கவொண்ணா துயரத்தில் ஆழ்த்துகிறது.

You claim to be send by God?
To save France... It's why I was born.

So you think God hates English?
I don't know if god loves or hates the English.

You have said that St.Michael appeared to you... in what form? Did he have wings? Did he wear a crown? How was he dressed? என்பதாகச் செல்லும் அறிவற்ற, முட்டாள் கூட்டத்தின் கேள்விகள் ஏளனத்தின் உச்சமாக, How did you know if it was a man or woman? Was he naked? என்று கேட்கிறது! அவர்கள் அனைவரின் கேள்விக்கும் ஜோன், "Do you think God was unable to clothe him?" என்று திருப்பி பதிலடி கொடுக்கிறாள். இருந்தும் இத்தகைய அர்த்தமற்ற கேள்விகளையே அந்தக் கூட்டம் தொடர்ந்து வினவுகிறது. நிர்க்கதியான நிலையிலும் சரணாகதி அடையாத ஜோனின் துணிச்சல் அபாரமானது.

Why do you wear men's clothing?
When the mission that God has entrusted to me is over... I will again wear like a woman.

So it is God who orders you to dress as a man? and what reward do you expect from God?
The salvation of my soul...

இந்த கட்டத்தில் ஒரு பாவி, “இது தெய்வ நிந்தனை” என்று சொல்லி ஜோனின் முகத்தில் காறி உமிழ்கிறான். படம் பார்க்கையில் இந்த இடத்தில் நான் ஸ்தம்பித்துவிட்டேன். மேற்கொண்டு படத்தைப் பார்க்க முடியவில்லை. கண்கள் கலங்கிவிட்டன. “என்ன மனிதர்கள்!” என்ற சொற்றொடர் திரும்பத் திரும்ப காதில் ஒலித்தபடியே இருந்தது. மனம் சற்றே மட்டுப்பட்ட பிறகே படத்தைத் தொடர்ந்து பார்த்தேன். கௌரவர்கள் அவையிலும் சில நல்லவர்கள் இருந்ததைப் போலவே இங்கேயும் ஒருவர், "This is disgraceful. For me she is a saint" என்று சொல்லி ஜோனின் பாதத்தில் விழுந்து வணங்குகிறார். எல்லோரும் அவரை நிந்தித்து அவையிலிருந்து வெளியேற்றுகிறார்கள். மீண்டும் பாரதத்தின் அவைக்காட்சி நினைவில் வந்துபோகிறது!

Has God made you promises?
That has nothing to do with this trial.

So you are certain of being saved? You have no need of Church? Are you in state of grace?
If I am, may God keep me there. If I am not may God grant it to me.

ஜோன் எளிதில் எதையும் ஒப்புக்கொள்ள மறுப்பது கேள்வி தொடுப்பவர்களை அமைதியிழக்கச் செய்கிறது. எனவே அவளை கேள்விகளில் சிக்கவைக்க முயற்சிக்கிறார்கள்! தான் மக்கள் கூட்டத்தைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று அவள் கோரும்போது, அவள் ஆண் உடை தரிப்பதை விட்டுவிடவேண்டும் என்கிறார்கள். அவள் அதற்கு மறுக்கிறாள். ஜோனின் ஆடை பற்றிய கேள்விகள் பலமுறை கேட்கப்படுகிறது. ஏன் அந்த உடை அவர்களை அவ்வளவு தூரம் இம்சிக்க வேண்டும்? அது ஆணின் உறுதியையும், துணிச்சலையும் அவளுக்குத் தருகிறது என்பதாலா? பெண்ணாகவோ அல்லது ஆணாகவோ இருப்பதை எதிர்கொள்வதைவிட, ஆண் உடையில் இருக்கும் பெண்ணாக அவள், அவர்களை நேர்கொள்வது அவர்களை அலைக்கழிப்பது விசித்திரமாக இருக்கிறது! கூர்ந்து நோக்கினால் அதன் பின்னே நுட்பமாக மறைந்துள்ள மனோ ரீதியான காரணங்கள் பலவும் புலப்படும்.


ஜோன் தொடர்ந்து பிடிவாதம் பிடித்தால் கிறுத்துவ சபை அவளை புறக்கணிக்கும் என்றும், அவள் தனித்துவிடப்பட நேரும் என்றும் அவர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள். அப்போது ஜோன், “அப்போது நான் கடவுளுடன் தனிமையில் இருப்பேன்!” என்று பதிலளிக்கிறாள். அது அவர்களை மேலும் கோபப்பட வைக்கிறது. அவளை சித்ரவதை கூடத்துக்கு அழைத்துச் சென்று சித்ரவதை செய்கிறார்கள். மனிதர்கள் சக மனிதர்களை இம்சிக்க எத்தனைவிதமான கருவிகளைக் கண்டுபிடித்து வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை அறியும்போது நாம் வாயடைத்துப் போகிறோம். அப்போதும் மனம் தளராமல், "Even if you part my soul from by body I will not confess nothing!" என்று சொல்லும் ஜோன், ஒருவேளை சித்ரவதை தாங்காமல் தான் ஒப்புக்கொண்டுவிட்டால் என்னசெய்வது என்பதால், "And if I do confess later I will say It was forced from me!" என்றும் சொல்கிறாள்!

சித்ரவதையால் மயங்கி விழுந்த அவளை எடுத்துச்சென்று, கை நரம்பை கத்தியால் கீறி, இரத்தத்தை வெளியேறச் செய்கிறார்கள். நம் இரத்தத்தை உறைய வைக்கும் காட்சி! மனிதத் தன்மை முற்றாக உலர்ந்துவிட்ட காட்சி! பழமைவாதிகளின் மூடத்தனத்தின் மொத்த உருவம் முற்றாக வெளிப்படும் காட்சி! காலங்காலமாக பழமைவாதிகள் இப்படித்தான் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள். இதை என்னவென்று சொல்வது? எப்படித்தான் எதிர்கொள்வது? கடவுளே! ஜோன் அப்போதும் மசியாதபோது வார்த்தைகளால் வசை பாடுகிறார்கள்! அவள் சாத்தானின் குழந்தை என்கிறார்கள். அப்போதும் ஜோன், "You said I am sent by evil not true, to make me suffer the devil has sent you..." என்று பதிலடி கொடுக்கிறாள்,

Carl.Th.Dreyer
இனிமேல் பயனில்லை என்று அவளை உயிரோடு எரிக்க முடிவு செய்கிறார்கள். தான் இறப்பது நிச்சயம் என்றறிருந்தும் அவள் துணிவுடன் இருப்பது, அங்கேயிருக்கும் பணியாளை வியப்பில் தள்ளுகிறது. அப்போது அவன், "How can you still believe that you are sent by God?" என்று மிக முக்கியமான கேள்வியைக் கேட்கிறான். அதற்கு ஜோன் சொல்லும் பதில் அதைவிட முக்கியமானது! பாவிகள் தெய்வத்தின் பெயரால் அவளை உயிரோடு எரிக்கிறார்கள். அவளும் தெய்வத்தின் பெயரால் எரிந்து சாம்பலாகிறாள். ஆனால் தெய்வம் இதையெல்லாம் ஏன் வேடிக்கை பார்க்கிறது? அதற்கு அந்த பணியாளின் கேள்விக்கு ஜோன் அளித்த பதிலே பதிலாகிறது!

"His ways are not our ways" எத்தனை மகத்துவமிக்க பதில் இது!

கருப்பு-வெள்ளை மௌனத் திரைப்பட வரிசையில் இத்திரைப்படம் சிகரமாக நின்று, காவியம் என்று சொல்லத்தக்க வகையில் ஜொலிக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் இத்திரைக் காவியத்தை அவசியம் கண்டு ஜோனின் ஒப்பற்ற தியாகத்தைப் போற்றவேண்டும்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...