May 12, 2014

The White Balloon (1957)

Initial release: May 1995
Director: Jafar Panahi
Running time: 85 minutes
Screenplay: Abbas Kiarostami
Cast: Aida Mohammadkhani, Fereshteh Sadre Orafaiy
Producers: Foad Nour, Kurosh Mazkouri
Language: Persian, Country: Iran
IMDB Ratings: 7.7


ஈரானில் அன்று புத்தாண்டு தினம். டெஹரான் நகரின் கடைவீதி அங்குமிங்கும் அலைமோதும் மக்களால் நிரம்பியிருக்கிறது. ஒலிபெருக்கியில் புத்தாண்டு இன்னும் சற்று நேரத்தில் தொடங்கிவிடும் என்பதாகக் குரல் கேட்டவண்ணம் இருக்கிறது. பலூன் விற்கும் சிறுவன் ஒருவன் தடி ஒன்றில் கட்டிய பல வண்ண பலூன்களுடன் செல்வதையும், தன்னுடன் கடைவீதிக்கு வந்த ஏழு வயதுச் சிறுமி ரஸியாவைக் காணாமல் அங்குமிங்கும் தேடும் அவளது அம்மாவையும் காட்சிப்படுத்துகிறது கேமரா. ஏறக்குறைய படத்தில் வரும் எல்லா கதாபாத்திரங்களும் அந்தக் காட்சிப்படுத்தலில் வந்துபோகிறார்கள். கூட்டத்தில் ஓரிடத்தில் அவளைக் காணும் அவள் எங்கே சென்றாய் என்று அவளை இழுத்துச் செல்கிறாள். தன் வீட்டுக்குப் போகும் வழியில் தான் கடையில் தங்கமீன் ஒன்று பார்த்ததாகவும் அது தனக்கு வேண்டும் என்றும் கேட்கிறாள்.

தன் கோரிக்கையைத் தாயார் நிராகரித்துவிட ரஸியா முகம் வாடிப்போகிறாள். வீட்டில் தண்ணீர் தொட்டியில் இருக்கும் மீன் போதும் என்று அவள் அம்மா சொல்ல, கடையில் இருக்கும் மீன் அப்படி இருக்கும் இப்படி இருக்கும் என்று விடாமல் அதையே கேட்டபடி அவள் அம்மாவைத் தொந்தரவு செய்கிறாள். தனது அண்ணன் அலியிடமும் அது பற்றி முறையிடுகிறாள். அவன் அவளுக்காக பரிந்துரைத்து அம்மாவிடம் பணம் வாங்கித் தருகிறான். பணத்தைப் பத்திரமாக கொண்டுசென்று சில்லரை பெற்று வருமாறு அம்மா சொல்கிறாள். கண்ணாடி ஜார் ஒன்றில் அந்தப் பணத்தைப் போட்டுக்கொண்ட சந்தோஷமாகத் துள்ளிக் குதித்து கடைவீதிக்கு ஓடுகிறாள் ரஸியா.


கடைக்குச் சென்று பார்க்கும்போதுதான் பணம் எங்கேயோ தொலைந்துபோனது தெரியவருகிறது. ரஸியாவுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. கடைக்கு வரும் முதியவள் ஒருவள் அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தவழியே சென்று பணத்தைத் தேடுகிறார்கள். அப்போது அவளது பணம் பூட்டிய கடை ஒன்றின் ஷட்டரை ஒட்டி ஜன்னல் போன்று அமைந்த இடத்தில் பாதி உள்ளேயும், பாதி வெளியேயுமாக விழுந்து கிடக்கிறது. பணத்தைப் பார்த்த சந்தோஷத்தில், “அதோ பணம்” என்கிறாள். ஆனால் வேகமாக அப்போது வரும் பைக்கினால் அந்தப் பணம் முழுதுமாக உள்ளே சென்று விழுந்துவிடுகிறது.

பக்கத்து தையல் கடைக்காரரிடம் அவளுக்கு உதவுமாறு சொல்விட்டு முதியவள் சென்றுவிடுகிறாள். முதியவரான கடைக்காரர், தன் சட்டையின் காலரைப் பெரிதாக வைத்துவிட்டதாகச் சொன்ன வாடிக்கையாளரிடம் வாக்குவாதத்தில் இருக்கிறார். தன் பணத்தை எப்படி எடுப்பது என்று தெரியாமல் திகைத்தபடி நிற்கிறாள் ரஸியா. தையல் கடைக்காரரையும், துணி தைக்கும் பையனையும் ஏதாவது உதிவி கிடைக்குமாக என்ற பாவனையில் கவலையால் தோய்ந்த முகத்துடன் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறாள்.


இவ்வளவு நேராமாகியும் வராத அவளைத் தேடி வரும் அலியிடம், ரஸியா பணம் விழுந்துகிடப்பதைக் காட்டுகிறாள். அவனும் பல விதத்தில் பணத்தை எடுக்க முயற்சிக்கிறான். அதை எடுக்க முடியவில்லை. இறுதியில் அந்த பலூன் விற்கும் சிறுவன் வருகிறான். அவன் தடியில் எல்லா பலூன்களும் விற்றுத் தீர்ந்துவிட ஒரே ஒரு வெள்ளை பலூன் மட்டும் எஞ்சியிருக்கிறது. அந்தத் தடியின் முனையில் மென்ற பப்ளிக்கம்மை ஒட்டி பணத்தை எடுக்கிறார்கள். ரஸியா சந்தோஷத்தடன் அலியுடன் தங்க மீன் வாங்க சென்றுவிட, பலூன் விற்கும் சிறுவன் தன் தடியில் ஒன்றை வெள்ளை பலூனோடு செல்லும் காட்சியோடு படம் நிறைவடைகிறது.

ஒன்றைவரிக் கதையை அழகான, அசத்தலான ஒரு திரைப்படமாக ஆக்கியிருக்கிறார் இயக்குனர். காட்சிகளில் செயற்கைத் தனம் சிறிதும் இன்றி இயல்பான காட்சிகளின் சித்தரிப்பு திரைப்படம் நெடுகிலும் நீண்டிருப்பது நம் மனதைக் கவர்கிறது. தன் அபாரமான நடிப்பாற்றல் மூலம் நம் உள்ளங்களைக் கொள்ளைகொள்கிறாள் ரஸியாவாக நடித்த பெண். சட்சட்டென மாறும் அவளின் முகபாவங்கள், குரலின் ஏற்ற இறக்கங்கள், அவளது தத்ரூபமான நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. தங்க மீன் வாங்கித் தர அவள் அம்மா மறுத்துவிட, கண்களில் கண்ணீர் திரள சோகத்துடன் வெளிப்படும் அவளின் முகபாவமும், பிறகு அம்மா அதற்கு சம்மதித்து பணம் தரும்போது, முகம் பிரகாசமாகி, சந்தோஷத்துடன் துள்ளிக்குதித்தோடுவதும் நாம் பார்த்து ரசிக்கவேண்டிய அற்புதமான காட்சிகள்.


பணம் தொலைந்துபோனதும் அவளுள் ஏற்படும் தவிப்பும், பணத்தைக் கண்டும் அதை எடுக்க யாராவது உதவமாட்டார்களா என்ற பரிதவிப்பும் அவளின் உச்சகட்ட நடிப்பு. ராணுவ வீரர் ஒருவர் அவளருகே வந்து பேச்சுக்கொடுக்கும் போது, அவள் தன் பாவாடையால் பணம் இருப்பதை மறைப்பதும், அவர் பணத்தை எடுத்துக்கொள்வரோ என்ற சந்தேகத்துடன் அவரை ஏறிட்டும் பார்க்கமால் உம்மென்ற முகத்துடன் அவள் அமர்ந்திருப்பதும் இயக்குனருக்கு நாம் சபாஷ் போடவேண்டிய காட்சிகள். படம் பார்த்து வெகுநேரம் கழித்தும் ரஸியாவின் பல்வேறு முகபாவங்கள் நம் கண்முன் வந்துவந்து போகின்றன. நிறைவான ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்த்த திருப்தி மனதை நிறைக்கிறது.

படத்தின் தலைப்பை வெள்ளை பலூன் என்று இயக்குனர் வைத்திருப்பது ஏன் என்ற சந்தேகம் படம் முடிந்ததும் பலருக்கு எழலாம். அதில் ஒரு நுட்பம் இருக்கிறது. அந்த ஒற்றை பலூனையும் அவன் விற்றிருந்தால் அங்கே வந்து அவர்களுக்கு அவன் உதவியிருக்கப்போவதில்லை. அவன் புத்தாண்டு கொண்டாட சென்றிருப்பான். அது எஞ்சியதாலேயே அவன் அங்கேயே சுற்றிக்கொண்டு அவர்களுக்கு உதவும்படியாகிறது. புத்தாண்டு கொண்டாத்திற்காக அவரவர் அவரவர் வேலையில் மும்முரமாக இருக்க, அந்த வெள்ளை பலூன்தான் ரஸியாவின் பணத்தை எடுக்க உதவியது என்ற அர்த்தத்தில் இயக்குனர் அந்தத் தலைப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார்.


நாம் பார்த்து ரசிக்கவேண்டிய அற்புதமான திரைப்படம் வெள்ளை பலூன்.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...