July 4, 2013

ஞாயிற்றுக் கிழமை-வண்ணநிலவன்

மனிதர்கள் பல விதம். ஒவ்வொருவரும் ஒரு விதம். எல்லா மனிதர்களும் ஒன்று போல் இருப்பதில்லை. இருக்கவும் முடியாது. ஆனாலும் எல்லா மனிதர்களுக்கும் பற்றிக்கொள்ள ஏதாவது ஒன்று அவசியமாய் இருக்கிறது. மனிதனுக்கு வெகு சிரமத்தையும் அச்சத்தையும் தரக்கூடியது என்றால், அது யாரும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாது தனிமையில் நேரத்தைச் செலவிடுவது என்பதாகத்தான் இருக்கும். வேறு யாரையும் விட அவனிடம்தான் அவனுக்கு பயமும் அச்சமும் அதிகம் இருக்கிறது. தன்னிடம் மட்டுமே தனித்திருப்பது எல்லோருக்குமே இயலாததாய் இருக்கிறது என்பது மட்டுமல்லாது, அப்படி இருப்பதானது பித்துப் பிடிக்கவும் வைக்கிறது.

வாரத்தின் மற்ற நாட்களை வேலை எடுத்துக்கொள்கிறது. ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை என்ன செய்ய? வள்ளலார் தனித்திரு விழத்திரு பசித்திரு என்றார். தனித்திருக்கும் வேலைகளில் தனித்திருக்க அஞ்சி, நன்றாக ஜீரணிக்க முடியாத அளவு சாப்பிட்டுத் தூங்குகிறார்கள். பிறகு அவரவர் வயதுக்கும், இயல்புக்கும் தக்கபடி ஏதேனும் ஒன்றைத் தேடி ஓடுகிறார்கள். எல்லா தரப்பினரும் முதலில் தேடி தஞ்சமடைவது நண்பர்களைத்தான். தொடர்ச்சியான வேலை சோர்வடையச் செய்வது போல், சும்மா இருப்பதும் சோர்வடைய வைக்கிறது. ஏதேனும் எதையாவது செய்து அன்றைய தினத்தை இல்லாமலாக்கும் முயற்சியில் முனைகிறார்கள்.

நண்பர்கள்

சினிமா

இணையம்

விளையாட்டு

புத்தகங்கள்

கடவுள்

இப்படி ஏதேனும் ஒன்று பற்றி படர அவசியமாகிறது. அப்படியான ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமையில் தான் விரும்பியதைச் செய்ய முடியாமல் அவஸ்தைப் படும் ஒருவனின் அனுபவத்தை நகைச்சுவையோடு வண்ணநிலவனின் ஞாயிற்றுக் கிழமை கதை சொல்கிறது. இது நம் வாழ்வில் அநேகம் முறை நடந்திருக்கலாம். உலகில் யாரோ ஒருவர் ஒவ்வொரு கணமும் இப்படி பிறரின் காலத்தையும் நேரத்தையும் அபகரித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள், அது ஆக்கிரமிப்பு என்று அறியாமலேயே.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...