July 17, 2013

மாறுதல் –அசோகமித்திரன்

சாயனா வீட்டுவேலைகளைச் செய்துவரும் சிறுவன். தன் நண்பர்களின் பேச்சைக்கேட்டு வீட்டிலிருந்து வெள்ளித் தட்டை திருடிவிடுகிறான். போலீஸ் ஸ்டேஷனில் அவனை அடித்து உதைக்கிறார்கள். அங்கிருந்த கைதிகள், ஒரு தடவைதான் கஷ்டமாக இருக்கும் எனவும் பிறகு பழகி, ஆளே மாறிவிடுவாய் என்றும் சொல்கிறார்கள். விடுவிக்கப்பட்ட அவன் மீண்டும் அந்த வீட்டுக்கே வருகிறான். அவன் செய்துவந்த வேலைகளுக்கு இப்போது வேறு ஆள் போட்டிருப்பதை அறிகிறான். ஆனாலும் பல வேலைகள் செய்யாமலிருப்பதையும் பார்க்கிறான். வீட்டில் உள்ளவர்களின் புறக்கணிப்பு அவனை வேதனைப் படுத்துகிறது.

கதையின் கடைசி பாரா இப்படி முடிகிறது:
ஆனால் அந்த கைதிகள் கூறியபடி அவன் முழுக்க மாறிவிடாமல் போனதுதான் அவனுக்கு இன்னும் அதிக வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது.
அவன் தான் மாறவில்லை என்பதை நினைத்து ஏன் வருந்தவேண்டும்? ஏனென்றால் வெளியே இருப்பவர்கள் இப்போது மாறுதல் அடைந்துவிட்டார்கள். கைதிகள் கூறியபடி அவன் கடின மனதினனாகவும், எல்லாவற்றையும் துச்சமாக மதிக்கும் திறனுள்ளவனாகவும் மாற முடியவில்லை. ஆனால் அவன் மீதான பிறரின் பார்வை மாறுதல் அடைந்துவிடுகிறது. அதுதான் அவனை பாதிக்கிறது. எனவே தான் அப்படி மாறியிருந்தால் மற்றவர்களின் உதாசீனத்தை உதறித்தள்ளும் ஆற்றல் வந்திருக்கும் என்பதே அவனுக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மாறுதல் என்பது இங்கே இரண்டு தரப்பிலும் பேசப்படுகிறது.

ஒன்றின் மாறுதலால் பிறிதொன்றின் மாறாமை பாதிப்படைகிறது. இரண்டும் மாறுதல் அடையும்போது அது சமனாகிறது. குற்றம் செய்தவன் மாறாதிருப்பது நல்ல விசயம்தான். ஆனால் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மாறும்போது அந்த மாறாமையே அர்த்தமற்றதாகிறது.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...