July 10, 2013

தொலைவு –இந்திரா பார்த்தசாரதி

டில்லியில் உத்யோக் பவனில் வேலை செய்கிறான் வாசு. தன் பெண் கமலியுடன் லோதி காலனியில் உள்ள தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறான். பேருந்தில் ஏகப்பட்ட கூட்டம். டாக்ஸியில் போகுமளவிற்கு அவனுக்கு வசதியில்லை. எனவே ஆட்டோவை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறார்கள். ஆட்டோவும் சுலபத்தில் கிடைக்கவில்லை. அப்போது அவனுடன் ஒன்றாகப் படித்த மூர்த்தி காரில் வருகிறான். அவனுடன் செல்ல மறுத்து, டாக்ஸி கிடைக்காமல், பேருந்திலும் செல்ல முடியாமல் கடைசியில் தன் குழந்தையுடன் நடந்து போகிறான். கதையின் கடைசி வாக்கியத்தை இப்படி எழுதி,

வாசுவும் கமலியும் இன்னும் வெகுதூரம் போகவேண்டும்.

என்று கதையை முடிக்கிறார் இந்திரா பார்த்தசாரதி. வாசு இன்னும் வெகுதூரம் போகவேண்டும் என்பது அவன் வீட்டின் தூரத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மாறாக அவன் வாழ்க்கையிலும் இன்னும் வெகுதூரம் போகவேண்டும் என்பதையும் அவன் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவால்கள் நிறைய இருக்கின்றன என்பதையும் உணர்த்துகிறது. அந்த வாக்கியம் நமக்கு அவ்வாறு பொருள் தரவேண்டிய அவசியம் என்ன என்று யோசிப்போமானால், கதையின் ஆரம்பத்திலிருந்தே வாசு எப்படிப்பட்டவன் என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ள பலவற்றை கதையினுடான போக்கில் சொல்லிச் செல்கிறார் இ.பா.

மகள் கமலி சிக்னலை மதிக்காமல் போக எத்தனிக்கும்போது, எல்லோரும் அப்படித்தான் செல்கிறார்கள் என்று அவள் சொல்லும்போது, ”ஒருவர் தவறு செய்தால் அனைவரும் செய்ய வேண்டுமா?” என்கிறான். பிறகு அவன் பிடிக்க நினைக்கும் ஆட்டோவை வேறு ஒரு பெண் பிடிக்க, விட்டுக்கொடுக்கிறான். ஆட்டோக்காரர்கள் எப்படியெல்லாம் மீட்டரில் ஏமாற்றுகிறார்கள் என நினைத்து, ஒருவன் முழுநேரமும் ஏமாறாமல் இருக்கவேண்டும் என்ற ஜாக்கிரதை உணர்வுடனே வாழ்வது எப்படி என்று அவனுள் எழும் கேள்வி ஆகிய எல்லாமே அவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை நமக்கு உணர்த்திவிடுகிறது. மேலும் கதை முழுதுமே அவனுள் இப்படியாக எழும் எண்ணற்ற கேள்விகள் இப்பங்கை சிறப்பாக ஆற்றுகின்றன. கதையைப் படித்து வருகையில் எதர்க்காக இப்படியான கேள்விகள் என்ற யோசனையும், அவைகள் கதையில் துருத்திக் கொண்டிருப்பதான ஒரு உணர்வையுமே ஆரம்பத்தில் நமக்குத் தருகிறது. ஆனால் முழுக்கதையையும் படித்தபின்னரே அவற்றி்ன் பொருந்திப்போகும் தன்மை விளங்குகிறது.

அனைத்துக்கும் மேலாக, அந்த இக்கட்டான நிலையிலும் தன்னோடு கல்லூரியில் படித்த மூர்த்தி காரில் வரவும், அவன் கூப்பிட்டும், செல்ல மறுத்துவிடுகிறான். தான் வேலை பார்க்கும் இடத்தில் அவன் தன்னைக் கருவியாய் பயன்படுத்திக் கொண்டுவிடுவான் என்பதால் அவனை தவிர்க்கிறான்.  இறுதியில் நடந்து போவது என்று தீர்மானித்து நடக்கவும் தொடங்கும் போது அவன் மன உறுதியையும் அவனையும் நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.

இ.பா.வின் தொலைவு என்ற இக்கதை ஒரு அற்புதமான கதை. முதல்வாசிப்பில் இக்கதையை நாம் புறக்கணித்து விடக்கூடும். ஆனால் மறுவாசிப்பில் இக்கதையின் அழகையும் நுட்பத்தையும் நாம் உணர முடியும்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...