June 3, 2013

பறவை வேட்டை –அசோகமித்திரன்

வழக்கமான அசோகமித்திரன் பாணி கதைதான் இதுவும். கடைசி வாக்கியத்தில் நம் மொத்த மனத்தையும் குவிப்பது. கதையை சுமுகமாகப் படித்துவந்த நமக்கு அந்த கடைசி வாக்கியம் குழப்பத்தைத் தருகிறது. அதன் பொருள் என்ன? அதன் மூலம் கதையாசிரியர் நமக்குச் சொல்லவருவது என்ன? மீண்டும் திரும்பப் படித்து அதற்கான பொருளை  அறிய நம் மனம் விழைகிறது.

ஒருவர் மீதுள்ள வெறுப்பை வெளிப்படுத்த பல வழிகள் உள்ளன. நாம் யாரை வெறுக்கிறோமோ அவரை, அவர் நடவடிக்கையை, கண்டுகொள்ளாமல் விடுவது என்பது அதில் ஒன்று. அதாவது புறக்கணிப்பது. நாம் அவரை புறக்கணிக்கிறோம் என்பதை, நாம் வெறுப்பவரை உணரச்செய்வதே நாம் அவருக்குத் தரும் சரியான தண்டனையாக இருக்கும். இந்தக் கதையின் கடைசி வரி அதைத்தான் சொல்கிறது.

தனக்கு பணம் தேவை என்று கடிதம் அனுப்புகிறார் தந்தை. ஆனால் மகன் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கிறான். பிறகு ஏதோ சொற்ப பணத்தை அனுப்பிவைக்கிறான். தாமதமாகக் கிடைத்த கடிதம் அவருக்கு கோபத்தைத் தருகிறது. எனவே அதைத் திறக்காமல் விடுகிறார். அதில் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது என்பது அவருக்குத் தெரியாது. இருந்தும் அவர் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் விடுகிறார். தன் தந்தை இறந்த பிறகு மகன் அந்த கடிதம் பிரிக்கப்படாமல் இருப்பதை அறிகிறான்.

அது அவனுள் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்?

தன் தந்தையின் வெறுப்பு என்ற துப்பாக்கியில் இருந்து வெளிப்பட்ட புறக்கணிப்பு என்ற தோட்டா அவனை, அவன் மனதைச் சரியாக அடித்துவிடுகிறது எனும் பொருளையே அந்த வாக்கியம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

பறவைகளை வேட்டையாடத்தான் துப்பாக்கி போன்ற ஆயுதங்கள் தேவை. மனித மனங்களை இத்தகைய புறக்கணிப்பின் மூலம் காயப்படுத்த முடியும் என்பது நாம் நுட்பமாக அறியவேண்டியது.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...