May 15, 2013

பூமாதேவி –அ.முத்துலிங்கம்

அமெரிக்காவில் நியூஜேர்சியில் தங்கியிருக்கும் தன் மகளைப் பார்க்க நியூயார்க்கிலிருந்து வருகிறார் அவரது தந்தை. இருவரும் அவளது நண்பனின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு அவனைப் பார்க்க காரில் பயணிக்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் தன் ஆரம்ப கால வாழ்க்கையை தன் மகளின் தற்போதைய வாழ்க்கையோடு ஒப்பிட்டு, தன்னைவிட அவளது வாழ்க்கை மேம்பட்டதாக இருப்பதாக அறிகிறார் அவர்.

தன் வாழ்க்கையில் அப்போது கிடைத்துவந்த ஒரே ஆறுதல் தன் நாலு வயது மகளுடன் சலவைக்கூடத்தில் மெசினில் துணிகளைத் துவைக்கச் செல்லும் நேரம்தான். அந்த தருணங்களில் அவருக்கும் அவள் மகளுக்குமிடையேயான நெருக்கம் அவருக்கு மகிழ்ச்சியையும் ஆறுதலையும் தந்திருக்கிறது. அந்த சலவை செய்யும் மெசினுக்கு பூமாதேவி என்று பெயர் சூட்டுகிறார்கள். ஒரு முறை அங்கே தொலைந்துபோன அவளது காலுறை மீண்டும் திரும்பக்கிடைக்கிறது. இதனால் இருவருக்குமிடையே பூமாதேவி முக்கியமாகிறது. கார் தற்போது அதே சலவைக்கூடத்தின் வழியாக செல்கிறது. அப்போது அவர் உற்சாகமாக, “அதோ பூமாதேவி” என்று கத்துகிறார். அவர் மகளோ புரியாதவளாக என்ன என்பதுபோல் அவரைப் பார்க்கிறாள்.

வாழக்கைப் பயணத்தில் நாம் பிரதானமாகக் கருதிய பல விசயங்கள் வளர்ந்ததும் நமக்குச் சாதாரணமாகவும் அந்நியமாகவும் போய்விடுகின்றன என்பதை இந்தக் கதை அற்புதமாகச் சொல்கிறது. நம் வாழ்வில் நம்மை மகிழ்வித்த பலவற்றை நாம் பின்னாளில் மறந்துவிடுகிறோம். நம்மை வளர்த்து ஆளாக்கிய சூழ்நிலைகள் தற்போது வேண்டாதவையாகவும் சுவாரஸ்யமற்றதாகவும் ஆகிவிடுகிறது. இங்கே பூமாதேவி எனப்படும் சலவை மெசின் ஒரு குறியீடு. அதை நம் இந்தியா என்று சொல்லலாம். சலவை மெசின் எப்படி துணிகளின் அழுக்கை நீக்கி பளபளப்பாக்கியதும் நாம் எடுத்து அணிந்து மகிழ்கிறோமோ அவ்வாறே நாம் கல்விகற்று வளர்ந்ததும் வெளிநாட்டவர்க்ள் நம்மை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். நாமும் நம்மை ஆளாக்கிய நாட்டை, பூமாதேவியை, மறந்துவிடுகிறோம். நம் வாழ்க்கை வேகமாக பணம் என்ற ஒற்றை குறிக்கோளை நோக்கி விரைந்துசெல்கிறது. அதில் வேறு எதற்கும் இடம் இருப்பதில்லை.

முத்துலிங்கத்தின் சரளமான நடையும், மொழியும் இக்கதைக்கு அழகு சேர்க்கிறது. ஆங்காங்கே தென்படும் அவரது நகைச்சுவையான நடை அலாதியானது. தன் மகள் கார் சீட்டின் பெல்ட்டை அணிவதை ராமன் வில்லை எடுத்து முறித்ததோடு ஒப்பிட்டு, இன்றை இளைஞர்கள் வேகமாக இருக்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறார். ஆனால், தாய் நாட்டையும், இங்கே ஆற்றவேண்டிய பணிகளையும் அவர்கள் மறந்துபோவதும், வாழ்க்கையின் வசதிகளையே பிரதானமாகக் கருதும் அவர்களின் மனப்போக்கையும் விவேகமற்றதாக இக்கதையில் சுட்டிச்செல்கிறார்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...