November 15, 2012

எஸ்.ராவின் உறுபசி-வாழ்வின் ஆதாரதேடல்

கல்லூரி நாட்களில், பசியில்லா வாழ்வை பற்றி சிந்தித்தது உண்டு. பசி ஒன்று மட்டும் இல்லாவிட்டால் மனிதனுக்கு துயரமே இருக்காது என்று யோசித்தது உண்டு. நண்பர்களிடம் அதிகமும் இது பற்றிய உரையாடல் எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கும். உரையாடல், விவாதமாகவும், இயலாமையை ஆற்றிகொள்ளும் வடிகாலாகவும், எதிர்கால வாழ்வைப்பற்றிய கனவாகவும் நண்பர்கள் மத்தியில் மாற்றம் கொண்டபடியே செல்லும். இந்நாவலை வாசிக்கும்போது என்னை நான் மீண்டும் என் அப்போதைய வாழ்கையில் பொருத்திபார்க்கும் உணர்வு ஏற்பட்டது.

மனிதனின் ஆதாரமான பசிகள் இரண்டு. ஒன்று வயிற்று பசி. இரண்டாவது உடல் பசி. இவ்விரண்டும் இல்லாத மனிதர்கள் உலகத்தில் இல்லை. இயல்பாகவே மனிதன் அதை அடைய முடியும். ஆனால் நம் சமூக அமைப்பு, இவற்றை மனிதன் பெறுவதில் சிடுக்குகளையும், சிக்கலையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது. எனவே அவன் அவற்றை அடைய போராட வேண்டி உள்ளது. அத்தகைய ஒரு போராட்டத்தை பற்றிய நாவல் உறுபசி.

சம்பத், ஆழகர், மாரியப்பன், ராமதுரை நான்கு பேரும் நண்பர்கள். சம்பத் இறந்துவிடுவதில் நாவல் ஆரம்பிக்கிறது. நாவலின் முக்கியமான இரண்டு அம்சங்கள். நாவல் முழுதும்  அயற்கூற்று வாக்கியத்தில் அமைந்துள்ளது. அதாவது உரையாடல்களே இல்லை. இரண்டாவது, நாவல், நாவலாக இல்லாமல் யாரோ ஒருவரின் நாட்குறிப்பை படிப்பதுபோல் இருப்பது.

ஒரே கல்லூரியில் ஒன்றாக படிக்கும் நால்வரும், கல்லூரி வாழ்கைக்கு பின் என்ன ஆகிறார்கள் என்பதுதான் கதை. வாய்ப்பும். வசதியும், நான்கு பேரின் வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றி அமைத்து விடுகிறது என்பதை கதை விவரிக்கிறது. சம்பத்தின் மறைவுக்கு பின் மூவரும், தங்களை ஆசுவாசபடுத்திக்கொள்ள மலைக்கு சென்றுவிட்டு திரும்புகிறார்கள் என்பதுதான் நாவலில் வரும் காலம். ஆனால் இதன் ஊடாக, ஒவ்வொருவரின் நினைவுகளையும் முன்னும் பின்னும் ஊடும் பாவுமாக அமைத்து நாவலில் பல காலம் சஞ்சரித்த ஒரு உணர்வை எஸ்.ரா. ஏற்படுத்துகிறார்.  நாவலின் நடை முன்னரே சொன்னது போல் நாட்குறிப்பு ஒன்றை படிப்பதுபோல் எளிமையானது. நாவலில்  சூழ்நிலை ஆங்காங்கே நுணுக்கமாக விவரிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, சம்பத் மருத்துவமனையில் இருக்கும்போது வரும் விவரணைகள் சிறப்பாக உள்ளது. நாமே மருத்துவமனையில் படுத்து எழுந்து வந்த உணர்வை இந்த பக்கங்கள் நமக்கு கொடுக்கிறது. ஒவ்வொரு பாத்திரமும் ஆழமாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

வாழ்க்கையில், எப்போதும் எல்லாரையும்போல் இருப்பவர்கள் வாழ்க்கையை  ஒருவாறாக வென்று மேலே ஏறுகிறார்கள் ஆனால் எதையும் தன் மனம் போல் செய்யவேண்டும் என்று இருப்பவர்கள் தோற்றுவிடுகிறார்கள் என்பதை இந்நாவல் அழுத்தமாக சொல்கிறது. உறுபசியை படிக்கும்போதும், படித்தபின்னரும் நாம் ஒவ்வொருவரும் நம் வாழ்க்கையை நிச்சயம் திரும்பி பார்ப்போம்.

உறுபசி எப்போதும் உடனிருக்கும் தீராபசி.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...