February 19, 2017

பதின் -எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

எஸ்.ராகிருஷ்ணனின் புதிய நாவல் பதின். பதின் நாவலை, வழக்கம்போல உயிர்மை வெளியிட்டுள்ளது. பள்ளிப் பருவத்து நண்பர்கள் இருவரது அனுபவங்களைச் சொல்லும் முகமாக நாவல் அமைந்திருக்கிறது. கோர்வையான சம்பவங்களால் அல்லாமல் தனித்தனி சம்பவங்களை விவரிப்பதன் வாயிலாக கதையைச் சொல்வதாக எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் நாவலைக் கட்டமைத்திருக்கிறார்  இது ஒன்றும் புதிய யுத்தி அல்ல. ஒற்றன், இன்று நாவல்களில் எப்போதோ அதைச் செய்துகாட்டியிருக்கிறார் அசோகமித்திரன்.

நான் இந்த நாவலை முழுதும் வாசிக்கவில்லை. நாவலைப் பற்றி குறிப்புகள் எழுதவேண்டும் என்பதற்காக, முதல் நாற்பது பக்கங்களையே படித்தேன். இது சிறுவர்களுக்கான நாவல் என்பதைத் தவிர, பெரியவர்கள் இந்த நாவலை ரசிக்க முடியாது என்றே நினைக்கிறேன். எளிமையான சம்பவங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டதால் இந்நாவல் சிறுவர்களையே பெரிதும் கவரும். சிறுவர்களுக்காக இப்படி ஒரு நாவல் சமீபத்தில் வெளிவரவில்லை எனும்போது, இது சிறுவர்களுக்கான நாவலாக வந்திருப்பது வரவேற்கத் தக்கதே.

சுந்தர ராமசாமியின் குழந்தைகள் பெண்கள் ஆண்களில் வெளிவரும் பாலுவின் பள்ளிப் பருவத்து வாழ்க்கையை இந்நாவல் நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. ஆனால் அது எவ்வளவு அடர்த்தியாகவும், உளவியல் தன்மையுடனும் பின்னப்பட்டிருந்தது என்பதை ஒப்புநோக்குகையில் பதின் முழுக்க முழுக்க சிறுவர்களுக்கான நாவல்தான் என்று சொல்லிவிடலாம். பல சிறுவர்களுக்கான நாவலை பெரியவர்களும் படிக்க முடியும், ரசிக்க முடியும் எனினும் பதினை அந்த வகையில் சேர்க்க முடியாது.

Read more ...

புலரியின் முத்தங்கள் -மனுஷ்ய புத்திரன்


மனுஷ்ய புத்திரனின் மற்றொரு கவிதைத் தொகுப்பு இது. நானூறு பக்கங்களுக்கு மேலான இத்தொகுப்பில் 190 தனிக் கவிதைகளும், பல தொடர் கவிதைகளும் உள்ளன. கவிதைகளை வாசிப்பதற்கு பிரத்யேகமான ஒரு மனநிலை தேவை. இல்லையென்றால் கவிதைகளை ரசிக்கவோ நெருங்கவோ முடியாது என்பதோடு மட்டுமின்றி அவைகள் வெற்று சொற்களாகவும் வாக்கியங்களாகவும் மட்டுமே தோன்றக்கூடிய அபாயமும் உண்டு.

இக்கவிதைகள் எதைப் பற்றி பேசுகின்றன என்பதை தொகுப்பின் பின் அட்டை இவ்வாறு சொல்கிறது:
மனுஷ்ய புத்திரனின் இப்புதிய தொகுப்பில் உள்ள கவிதைகள் நவீன கவிதைக்குப் புதிய சாரத்தை அளிக்கின்றன. கவிதையின் பழகிய தடங்களை மாற்றியமைக்கின்றன. இந்த யுகத்தின் அன்பை, காதலை, துரோகத்தை, வன்மத்தை எழுதுவது ஒரு சிலந்தி வலையைப் பிரிப்பது போன்றது. இந்த சவாலை இக்கவிதைகள் வெகு நுட்பமாகவம் நேர்த்தியாகவும் எதிர்கொள்கின்றன. எந்த நேரமும் துளிர்க்கக் காத்திருக்கும் கண்ணீர் துளியின் ததும்பலிலிருந்து எக்கணமும் உருவப்பட காத்திருக்கும் கொலைவாளின் மௌனத்திலிருந்தும் ஒரு சிறிய முத்தத்தில் நீளும் பெரும் யுகத்திலிருந்தும் இக்கவிதைகள் பேசுகின்றன. இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள 234 கவிதைகளும் மனுஷ்ய புத்திரனால் 2015-ல் எழுதப்பட்டவை.
ஒரு மேலோட்டமான வாசிப்பில், இத்தொகுப்பில் எனக்குப் பிடித்த சில கவிதைகளை இங்கே தருகிறேன். இவைகளை வாசிப்போர் புலரியின் முத்தங்கள் அனைத்தையும் சுவைக்க வேண்டும் என்ற தூண்டுதலைப் பெறுவார்கள் எனில் மகிழ்ச்சி.

1. இக்கணம்

இக்கணத்தின் முத்தத்தை
இக்கணமே தரவேண்டும்

இக்கணத்தின் வெறுப்பை
இக்கணமே காட்டவேண்டும்

இக்கணத்தின் சொற்களை
இக்கணமே எழுத வேண்டும்

பிணங்களை சுமந்து சுமந்து
தோள் வலிக்கிறது
இக்கணத்தின் மனம் சாவதற்குள்
நிகழ்ந்துவிட வேண்டும் எனக்கு
இக்கணத்தின இறப்பு

2. வரும் வேளை

“நாளைக்கு வரட்டுமா”
என்றாள்

பிறகு
“இல்லை
இன்று மாலையே வருகிறேன்”
என்றாள்

தாளமாட்டாமல்
“இப்போதே வந்துவிடட்டுமா”
என்றாள் தடுமாறிக்கொண்டே

“இன்னும் சீக்கிரம்
இன்னும் சீக்கிரம்
இக்கணமே கிளம்பி
நீ நேற்றைக்கே வந்துவிட்டால்
என் எல்லா கவலைகளும்
தீர்ந்தவிடும்”
என்றேன்

3. விசுவாசத்தின் அபாயங்கள்

துரோகத்தைப் போல
அத்தனை எளிதானதில்லை
விசுவாசம்

துரோகம்
இருட்டில் ஒரு முத்தம்
என்பதற்கு மேல் வேறொன்றும் இல்லை
வெளிச்சத்தில் துரோகம்
துடைக்கப்பட்டுவிடுகிறது

விசுவாசத்தைப் பார்
ஒரு மலைமுகட்டின் விளிம்பில்
இருக்கும் தவம்
அது
ஒரு சிறு கால் பிசகலில்
அதலபாதாளத்தில்
உன் தலை சிறறுவதற்காக காத்திருக்கிறது

அன்பே
நான் ஒரு மன்னிப்பை கோரும் எளிய கணத்தில்
நீ என் துரோகத்தைப் புனிதப்படுத்திவிடுகிறாய்
ஆனால்
நீ என் விசுவாசத்தைக் கோரும்பொழுதில்
வாழ்நாள் முழுக்க
நான் ஒரு சிலுவையில் தொங்குவதற்கான
பயணத்தை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்கிறேன்

நான் எப்போதும் துரோகத்தில் வாழ்வது
துரோகம் என் இயல்பு என்பதால் அல்ல
துரோகத்திற்கான தண்டனைகள்
விசுவாசத்திற்கான நிபந்தனைகள் போல்
அத்தனை கொடுமையானதில்லை
என்பதால் மட்டுமே

4. ஆசுவாசம்

வேறெதையும்
கேட்கவில்லை
என்னை விட்டு
கொஞ்சம் காலாற
நடந்துவிட்டு வா

நான் அதற்குள்
இந்த இடத்தைக்
கொஞ்சம் உணர்ந்துகொள்கிறேன்

5. அன்னியமாதல்

“உன்னோடு
நடந்து நடந்து
கால் வலிக்கிறது”
என்று அலுத்துக்கொள்கின்றன
என்னுடையது என்று நான் நம்பிய
என் நிழல்கள்

6. எனது சந்தர்ப்பங்கள்

எப்போதும் கொடுத்துக்கொண்டே
இருப்பவர்களுக்கு
கொடுப்பதன் பயனின்மை பற்றி
உணரும்
ஒரு நாள் வந்தது

எவரையும் மன்னித்துக்கொண்டே
இருப்பவர்களுக்கு
மன்னிப்பின் அர்த்தமின்மை பற்றி
அறிந்துகொள்ளும்
ஒரு நாள் வந்தது

எந்த நேரமும் காதலால் நிரம்பி
இருப்பவர்களுக்கு
காதலின் பொய் வாக்குறுதிகளைப்
புரிந்துகொள்ளும்
ஒரு நாள் வந்தது
எல்லா திசையிலும் வெளிச்சமாக நிரம்பி
இருப்பவர்களும்
இருட்டில் நின்றுகொண்டிருக்கும்
ஒரு நாள் வந்தது

சரியாக
அந்த நாளில்தான்
நான் அவர்கள் கதவைத் தட்டி
எதையோ கேட்க நின்றுகொண்டிருப்பேன்

7. பிறழ்வு

நான் துயிலில் வீழ்ந்த
முன்னிரவின்
பத்தாவது கணத்தில்
ஒரு தந்தையும் மகளும்
கதவைத் தட்டினார்கள்

அவர்கள் மிகுந்த கூச்சத்துடன்
என் துயில் பெருகும் கண்களைப்
பார்க்க அஞ்சினார்கள்

“சார் ஒரு புத்தகம் வேணும்
என் மகள் நாளை அதிகாலை
ரொம்ப தூரம் போகிறாள்
அந்தப் புத்தகம் மட்டுமே ஒரே துணை
இப்போது அது எங்கே கிடைக்கும் என்று தெரியவில்லை
நீங்கள் ஏதாவது உதவ முடியுமா?
இங்கே ஒரு எழுத்தாளர் இருக்கிறார்
உங்களுக்குத் தெரியும் என்று
யாரோ சொன்னார்கள்”

புத்தகங்கள் விசித்திரமான மனிதர்களை
உருவாக்குவதில்லை
விசித்திரமான மனிதர்கள்தான்
புத்தகங்களை நோக்கி வருகிறார்கள்

அந்தப் புத்தகம் என்னிடம் இருந்தது
அதைப் படிக்கிற நாள் என்றைக்கு
என் விதியின் புத்தகத்தில் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது
என்றெனக்குத் தெரியாது
நான் அதை உள்ளே போய்
கொண்டுவந்து அந்தப் பெண்ணிடம் கொடுத்தேன்
அவள் கண்களின் விளக்குகள் ஒரு கணம்
எரிந்து மறைந்தன
அவர்கள் நன்றி சொன்னார்கள்
எவ்வளவு விலை செலுத்த வேண்டும்
என்று கேட்டார்கள்
“நீங்கள் இதற்கு விலை செலுத்த முடியாது
ஏனெனில் இதன் ஆசிரியன் அதில்
கையொப்பமிட்டு எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறான்
அதன் விலை எவ்வளவு என்று
நான் நிர்ணயிக்க முடியாது” என்றேன்

தந்தையும் மகளும் அகாலத்தில் இருளில்
இறங்கி நடந்துபோனார்கள்
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு
அவர்கள் மீண்டும் வந்தார்கள்
அந்தத் தகப்பன் கையில் சில கனிகளுடன்
நின்றுகொண்டிருந்தான்
”நீங்கள் இதைப்பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்”
என்றான் தடுமாற்றத்துடன்
அந்தப் பெண் சட்டனெ காலில் விழுந்து
வணங்கி எழுந்தாள்
அவள் உச்சந்தலையைக் குனிந்து கண்ட கணத்தில்
நான் எதற்காகவோ உடைந்து போனேன்
பிறகு அவர்கள் மறுபடி
அந்த அகால இருளில்
இறங்கி நடந்தார்கள்
அந்தப் பெண் நீண்ட தூரம் செல்கிறாள்
என்று அவள் தகப்பன் சொன்னது
எனக்கு அளவிடமுடியாத துக்கத்தை உண்டாக்கியது

இந்த நகரத்தின்
ஏதோ ஒரு மூலையில்
இந்த நேரத்தில்
யாரோ ஒருவன்
ஒரு புத்தகத்தை எரித்துக்கொண்டிருக்கக்கூடும்
யாரோ ஒருவன்
“இந்தப் புத்தகங்களால்தான்
உன திமிர் அதிகமாகிவிட்டது”
என்று தன் மனைவியின் முகத்தில்
ஒரு புத்தகத்தை எறிந்துகொண்டிருக்கக்கூடும்

புத்தகங்கள்
அதைத் தொடுகிற எவரையும்
ஏதோ ஒரு வழியில்
மனம் பிறழச் செய்துகொண்டிருக்கின்றன

8. நூறு ரூபாய் வீழ்ச்சி

அவள் வீட்டை விட்டுப்போய்விடலாம்
என கடைசியாக கண்டுகொண்ட நாளில்
வெறுப்பின் எரிகொள்ளிகள்
அவள் தலைக்குள் விழுந்துகொண்டிருந்தன

இன்றைக்கு போகாவிட்டால்
என்றைக்கும் நாம் போகமுடியாது
என்று புரிந்துகொண்ட கணத்தில்
கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு
தலைமுடியைக் கையால் ஒதுக்கிக்கொண்டு
அழுத கண்களைக் துடைத்துக்கொள்ள நேரமில்லாமல்
படிகளில் இறங்கி நடந்தாள்

உலகம் பெரியதென்று தோன்றியது
எப்படியும் வாழ்ந்துவிடலாம் என்று தோன்றியது
“தனது“ என்று இதுவரை நம்பிய
இந்த வீட்டிற்கு வெளியே
எத்தனை எத்தனை கோடி மக்கள்
வாழ்கிறார்கள் என்பதை நினைத்தபோது
அது அவளுக்கு
அவள் முடிவின்மீது
ஒரு தன்னம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது

மூன்றாவது படியில்
இறங்கும்போதுதான் யோசித்தாள்
தன்னிடம் ஒரு நூறு ரூபாய்கூட இல்லை என்பதை
அது அவளைத் திடுக்கிட வைத்தது
அது அவளைத் தடுமாறச் செய்தது
ஒரு பெரிய முடிவை
ஒரு பெரிய வைராக்கியத்தை செயல்படுத்த
குறைந்தபட்சம் நூறு ரூபாய் தேவை
என்பதை அவள் அப்போதுதான்
கண்டுபிடித்தாள்

அவள் ஒரு ஆட்டோ பிடிக்க வேண்டும்
அவள் ஒரு பஸ் பிடிக்க வேண்டும்
அவளது செல்போனை “டாப் அப்” செய்ய வேண்டும்
அந்த நகரத்தில் உதவி நாடி
யாரிடமாவது போகவேண்டும் என்றால்
அவளுக்கு இப்போது நூறு ரூபாய் தேவை

கைமறிதியாய் வைத்த காசு
எங்கேனும் கைப்பையில் இருக்கக்கூடும்
என்று துழாவுகிறாள்
அன்று அவள் தோற்கடிக்கப்படும் தினம் என்பதால்
அப்படி எதுவும் அங்கே இல்லை
என்னிடம் ஒரு ரூபாய்கூட இல்லை
என்பதை அவ்வளவு நிராதராவாய்
தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள்

ஒரு நூறு ரூபாய் முன்னால்
தனது ஒட்டுமொத்த வாழ்வும்
வீணாகிவிட்டதுபோல அவளுக்குத் தோன்றியது
ஒரு நூறு ரூபாய்
அவள் முன்னால் ஒரு மதில்சுவர் போல
எழுந்து நிற்கிறது
ஒரு நூறு ரூபாய் இல்லாததால்
தனது வரலாற்றுக் கோபத்தை
சமரசம் செய்துகொள்ள வேண்டுமா என
வீதியில் சென்றுகொண்டிருந்தவர்களிடம்
கேட்க விரும்பினாள்
அவளது வாழ்வின் மிகச் சிக்கலான
எல்லாப் பிரச்சினைகளும்
கடைசியில் ஒரு நூறு ரூபாயாக
எளிமைப்படுத்தப்பட்டு விட்டது
அவளை மிகவும் ஏமாற்றமடையச் செய்தது

அந்தப் படிகளில் அமர்ந்து
வெகுநேரம் அழுதுவிட்டு
உள்புறமாகத் தாழிடப்பட்ட
தனது வீட்டின் கதவைத் தட்டத் தொடங்கினாள்

Read more ...

February 17, 2017

அதிகாரமும் ஆசையும்

கோப்பையின்
முதல் மிடரு
தொண்டையில் இறங்க
கசப்புமில்லாத
இனிப்புமில்லாத
துவர்ப்புமில்லாத
சுவை
சுகம் தந்தது

ஆவேசம் கொண்டவனாக
இன்னும்
இன்னும்
என்று பருகினேன்

இப்போது
அடுத்ததொரு
அடிவைக்க முடியாமல்
என்னைச் சுற்றி
கோப்பைகளும்
பாட்டில்களும்
நிறைந்துவிட்டன

செய்வதறியாது
திகைத்து
அடுத்த அடியை
மாபலியாய்
என் தலையில் வைத்தேன்

(தோன்றியது: 17.02.17 காலை 4.35
எழுத ஆரம்பித்தது: 17.02.17 காலை 5.15
இறுதிவடிவம் எட்டியது: 17.02.17 காலை 6.38)

Read more ...

February 16, 2017

பிரத்யேக பேட்டியும் ஜனநாயக நாடும்!

 1. பிரத்யேக பேட்டி

காத்திருந்த
அந்த இடம்
பிரகாசமாகவும்
புகைமூட்டத்துடனும் இருந்தது

கனத்த சரீரத்துடன் வந்த அவர்
கன்னக் கதுப்புகள் இழுபட
புரிந்த புன்னகையில் நிறைவில்லை
நானேதும் கேட்குமுன் அவரே பேசினார்

தனிமைத் துயரில்
தத்தளித்தபோது தாவிப்பிடித்த கொடி
எனைப் பற்றிப் படர்ந்து சூழ்ந்துவிட்டது
தப்பிக்க வழியில்லை வகையுமில்லை
வேண்டும் என்று செய்யவில்லை
வேறுவழியில்லாமல் செய்துவிட்டேன்
தீர்புக்குத் தலை வணங்குகிறேன்

நான் அவரை ஏறிட்டேன்
நான் இங்கு வந்த
காரணம் அறியத் துடிக்கிறீர்
காலம் அதை வெளிப்படுத்தும்
நானாக அதைச் சொல்ல முடியாது

நான் கேட்க விரும்புவது
ஒன்றே ஒன்றுதான்
மன்னிப்பு
என்று திரும்பி நின்றவரின்
பெருத்த சரீரம் குலுங்கியது

ஆயிரம் பேர்
ஆயிரம் கற்பனை செய்தாலும்
சொல்பவர் சொல்லும்வரை
நிஜம் என்னவென்று
எவருக்கும் தெரியாது
அதுவரை
உண்மையின் மீது காளான்களாய்
பொய்கள் முளைக்கும்

கூர்தீட்டி வைத்திருந்த
கேள்விகள் பலவும் கூர்மழுங்க
வேறெதுவும்
கேட்க முடியாதவனாகி
கனத்த இதயத்தோடு
அங்கிருந்து நடந்தேன்

(தோன்றியது: 15.02.17 இரவு 9.20
எழுத ஆரம்பித்தது: 16.02.17 காலை 9.20
இறுதிவடிவம் எட்டியது: 16.02.17 மதியம் 1.20)

2. ஜனநாயக நாடு

இது ஜனநாயக நாடு
அண்டைவீட்டுக்காரன் முதல்
ஆண்டிவரை யாரும் எவரும்
மன்னராகலாம்

அவர்தான் வரணும்
அல்லது
இவர்தான் வரணும்
இல்லை
வேறொருவர்தான் வரணுமென
எவரும் ஆசைப்படலாம்

இந்தத் தகுதி வேண்டும்
அல்லது
அந்தத் தகுதி வேண்டும்
இல்லை
என்ன தகுதி இருக்கிறது
என்று கேட்கலாம்

ஆனால் சட்டத்திற்குட்பட்டு
அவரும் வரலாம்
அல்லது
இவரும் வரலாம்
இல்லை
வேறு எவரும் வரலாம்

அப்படி வந்தவர்
அதுவும் செய்யலாம்
அல்லது
இதுவும் செய்யலாம்
இல்லை
வேறெதுவும் செய்யலாம்
மேலும்
எதுவும் செய்யாமல்
எதிர்த்துக் கேட்பவர்களை
இல்லாமலாக்கலாம்

நாமிருப்பது
ஜனநாயக நாடு
என்பதை மட்டும்
ஒருபோதும்
மறந்துவிடக்கூடாது

(தோன்றியது: 16.02.17 மதியம் 1.30
எழுத ஆரம்பித்தது: 16.02.17 மதியம் 1.50
இறுதிவடிவம் எட்டியது: 16.02.17 மதியம் 5.15)

Read more ...

February 14, 2017

ஒரு புளியமரத்தின் கதை பொன் விழா பதிப்பு

சென்னை புத்தகத் திருவிழாவின் செய்திகளில் என்னைக் கவர்ந்த ஒரு முக்கிய புத்தகம் சுந்தர ராமசாமியின் ஒரு புளியமரத்தின் கதை. அதன் ஐம்பது வருட நிறைவை ஒட்டி இப்புத்தகத்தை கெட்டி அட்டையில் சேகரிப்பாளர் பதிப்பாக வெளியிட்டிருக்கிறது காலச்சுவடு. தமிழில் பல முக்கிய புத்தகங்கள் பலவும் இப்படி சேகரிப்பாளர் பதிப்பாக வெளிவருவதற்கு இப்புத்தகம் ஒரு முன்னோடியாக அமையும் என்று கருதுகிறேன்.

நான் முதன் முதலாக தீவிர இலக்கியத்தின் பக்கமாக வந்தபோது படித்தது ஒரு புளியமரத்தின் கதைதான். முதல் வாசிப்பிலேயே என்னை வெகுவாக தன்பால் ஈர்த்துக்கொண்ட புத்தகம் அது. அதன் பிறகு அந்த நாவலை பலமுறை வாசித்திருக்கிறேன். இப்போது அதை அழகான கெட்டி அட்டையில் வித்தியாசமான அளவில் பார்க்கையில் அதை மீண்டும் வாசிக்கவும் அதைப்பற்றி எழுதவும் ஆவல் எழுகிறது.

ஒரு புத்தகம் தொடர்ந்து ஐம்பது வருடங்களாக தொய்வில்லாமல் விற்றுக் கொண்டிருப்பது சாதாரணமானது அல்ல. இது தன்னுடைய முதல் நாவல் என்றும், அதைவிடவும் சிறந்த நாவல் ஒன்றை தான் பின்னாளில் எழுதக்கூடும் என்றும் இதன் முன்னுரையில் சுந்தர ராமசாமி குறிப்பிட்டிருப்பார். ஆனால் இதைவிட சிறந்த நாவல் எதுவும் அவரிடமிருந்து வரவில்லை என்பதுதான் உண்மை. அதன் பிறகு வந்த ஜே.ஜே.சில குறிப்புகளும், குழந்தைகள் பெண்கள் ஆண்களும் ஒரு புளியமரத்தின் கதை அளவிற்கு வாசகர்களைச் சென்றடையவில்லை என்றே சொல்லவேண்டும். ஆயினும் அவை இரண்டுமே அருமையான நாவல்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ஒரு புளியமரத்தின் கதையின் பலமே அந்த வட்டார வழக்கு மொழிதான். அதை நாவலில் சுந்தர ராமசாமி மிக அனாயசமாக கையாண்டிருப்பார். அதில் தொய்ந்திருக்கும் எள்ளலும் கேலியும் ஒவ்வொரு முறை வாசிக்கையிலும் நம்மைக் கவர்ந்து ரசிக்க வைக்கும். ஒரு மனிதனின் வளர்ச்சியையும் ஒரு மரத்தின் வீழ்ச்சியையும் பிணைத்து அவர் நாவலை புனைந்திருக்கும் விதம் அபாரமானது. அதை நாம் ஒவ்வொரு வாசிப்பிலும் கண்டு வியக்க முடியும்.

இந்நாவலைப் பற்றி சுகுமாரன் இப்படிச் சொல்வது மிக்க பொருத்தமுடையது:
சுந்தர ராமசாமி, தமக்கு இடங்கள், காலங்கள், மனிதர்கள், மனித உறவுகள் மீது அக்கறை உண்டு என்றும் அதன் விளைவே தமது நாவல்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு புளியமரத்தின் கதை இடமும் காலமும் சார்ந்த படைப்பு. ஜே.ஜே.சில குறிப்புகள் காலமும் கருத்தும் சார்ந்த படைப்பு. குழந்தைகள் பெண்கள் ஆண்கள் மனித உறவுகளைச் சார்ந்த படைப்பு என்று சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார்.

இடத்தையும் காலத்தையும் சார்ந்த படைப்பாக சுந்தர ராமசாமியால் சொல்லப்படும் ஒரு புளியமரத்தின் கதை உண்மையில் அவரது பிற்கால நாவல்களுக்கு முன்னோடியானது.

இடமும் காலமும் மட்டுமல்ல மனிதர்களும் உறவுகளும் கருத்துக்களும் இந்த முதல் நாவலிலேயே விரிவாகப் பேசப்படுகிறது. புளியமரத்தின் நிழலில் துளிர்விட்ட முளைகள்தான் பிந்திய நாவல்களாக வேரூன்றியிருக்கின்றன. அந்தவகையில் ஒரு புளியமரத்தின கதை சுந்தர ராமசாமியின் நாவல் கலைக்கு முன்னோடி. அதே சமயம் இன்றைய நாவல்களுக்கு நிகரற்ற சவால். எழுதப்பட்டு அரை நூற்றாண்டு காலத்துக்குப் பின்பும் புதிய போக்குகள் கடந்து சென்ற பின்பும், வடிவிலும் மொழியிலும் பொருளிலும் புதுமை குன்றாமல் வாசிப்பின்பம் குலையாமல் நிறைபெற்று நிற்கிறது.
எனவே இந்த பொன் விழா பதிப்பை வாங்கிப் படித்து, புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ள பல கோட்டுச் சித்திரங்களை ரசித்து, வாசிப்பின் இன்பத்தில் திளையுங்கள் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

குறிப்பு: திருப்பூர் புத்தகத் திருவிழாவில் இப்புத்தகத்தை காலச்சுவடு விற்பனைக்கு வைக்கவில்லை என்றபோதும், நானாக கேட்டு பிரதிகளை வரவழைத்தேன். ஃபிளிப்கார்ட்டிலும் எனது புத்தகக் கடையிலும் விற்பனைக்கு வைத்திருக்கிறேன். மற்றவர்களுக்கு எப்படியோ, புத்தகக் காதலர்களுக்கு இப்புத்தகம் மிகவும் பிடிக்கும். விருப்பமுள்ளவர்கள் கேட்டால் அதிக அளவில் பிரதிகளை வாங்க திட்டமிடுவேன்.



Read more ...

சொல்வனத்தின் அ.முத்துலிங்கம் சிறப்பிதழ்

 



சொல்வனத்தின் 166-வது இதழ்
அ.முத்துலிங்கத்தின் சிறப்பிதழாக
வெளியாகியிருக்கிறது.
அதில் என்னுடைய
என்ற கட்டுரை இடம்பெற்றுள்ளது.
Read more ...

மனுஷ்யபுத்திரனின் மூன்று கவிதைப் புத்தகங்கள்-3

காந்தியுடன் இரவு விருந்திற்குச் செல்கிறேன் என்ற தலைப்பே வசீகரமாக நம்மை இழுக்கிறது. காந்தி என்றதும் நம் மனதில் விரியும் பிம்பம் என்ன? உண்மை, அகிம்சை, உண்ணாவிரதம் என்ற மூன்றும்தான். உண்ணாவிரதத்தின் வாயிலாகவே அவர் உண்மையையும் அகிம்சையையும் வழி நடத்தினார். பல்வேறு அரசியல் சார்ந்த கடந்த கால நிகழ்வுகளை மையமாகக் கொண்டு இக்கவிதைகள் புனையப்பட்டுள்ளன. நடந்துவிட்ட பல சம்பவங்கள் விடைகாண முடியாததாகவும், அவற்றை அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளின் சரடுகளால் நாம் மறந்தும் கொண்டிருக்கிறோம். ஆக, இன்று காந்தி இருந்திருந்தால் இந்நிகழ்வுகளை எவ்விதம் எதிர்கொண்டிருப்பார் எனும் வினாவை நம்முன் வைக்கிறார் மனுஷ்யபுத்திரன்.

ராம்குமார்-சுவாதி சம்பவங்கள் பற்றியும், ரூபாய் நோட்டுகளை தடை செய்தது குறித்தும், அப்பல்லோவில் நடந்த சம்பவம் குறித்தும் பல கவிதைகள்  இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன. நாட்டின் அன்றாட நிகழ்வுகளை மனுஷ்யபுத்திரன் எதிர்கொள்ளும் விதத்தையே இக்கவிதைகள் பேசுகின்றன. நாமிருக்கும் காலத்தை இருண்ட காலம் என்பதைவிட, ஒடுக்குமுறையின் ஊழிக்காலம் என்கிறார் அவர்.

இத்தொகுப்பில் சிறு கல் என்ற தலைப்பிலான கவிதை என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்தது. வீழ்ச்சி என்பது எங்கேயும் எப்போதும் இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது என்பதை புரிந்துகொள்ளும் தருணம் இக்கவிதையில் அசாதாரணமாக நம் மீது கவிகிறது.

வீழ்ச்சியின் காலம்
கோட்டை சரிவதுபோல
நம் மேல் சரிவதில்லை

சிறிய செங்கல்தான்
முதலில் சரிகிறது
சோற்றில் சிறு கல்போல
அவ்வளவு எளிமையாய்
அது சரிகிறது

அது எங்கிருந்து சரிகிறது
என்று தெரியாமல்
அப்போது நம் கண்கள்
கட்டப்பட்டு விடுகின்றன

என்னைக் கவர்ந்த மற்றோர் கவிதை சமநிலை. இந்தக் கவிதையை வாசித்து முடித்ததும் நாம் சற்றே புன்னகைக்க வேண்டும். அப்படி புன்னகைக்க தவறினால் இந்தக் கவிதை நம்மில் ஏறவில்லை என்றே சொல்லலாம். அந்தப் புன்னகைக்குப் பிறகு நாம் இக்கவிதையை பலவற்றின் மீது பொருத்திப் பார்க்கத் தொடங்குகிறோம். அதுவே இக்கவிதையை சாசுவதமாக்குகிறது.

பூனை வளர்ப்பவர்களை
நாய் வளர்ப்பவர்கள்
சற்று இளக்காரமாகப் பார்க்கிறார்கள்
என்று எனக்கு நீண்டகாலமாக
ஒரு சந்தேகம்

இருவரையும் பொருட்படுத்தாமல்
கடந்து போகிறான்
எங்கள் தெருவில்
குதிரை வளர்க்கும் ஒருவன்

எல்லோருக்குமாக
நாளை வருகிறேன்
ஒரு யானையை
கையில் பிடித்துக்கொண்டு

“இந்த ஆண்டில் இதையெல்லாம் கடந்து வந்தோம் என்பதை நினைக்கும்போது பெரும் மனச்சோர்வு ஆட்கொள்கிறது. நான் இப்படி ஒரு தொகுப்பை இனியொருமுறை எழுத விரும்பவில்லை. நானும் எனது காலத்தின் சில கவிகளைப்போல மொட்டவிழும் மலர்களின் வாசனையையும் பறவைகளின் மெல்லிய இறகுகளையும் மட்டுமே வாழ்நாளெல்லாம் எழுதிக்கொண்டிருப்பவனாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் காலம் யாரோ பயன்படுத்திய ரத்தம் தோய்ந்த குறுவாளை எப்போதும் என் கையில் கொடுத்தனுப்புகிறது. எனக்கு அதை எங்கே வைப்பது என்று தெரியாமல் இந்தக் கவிதைகளுக்குள் ஒளித்து வைத்திருக்கிறேன்” என்று மனுஷ்யபுத்திரன் முன்னுரையில் சொல்கிறார்.

இத்தொகுப்பின் முதல் கவிதை 01.07.2016 இரவு 10.02-க்கு ஆரம்பிக்க இதன் கடைசி கவிதை 09.12.2016 காலை 10.27-க்கு முடிகிறது. இது ஒரு காலத்தின் கவிதைதான் என்றாலும் எக்காலத்துக்குமான கவிதைகளாக அவற்றை மனுஷ்யப்புத்திரன் படைத்திருக்கிறார் என்பதே இவற்றின் சிறப்பு.


Read more ...